Page 33

UMC017_WEB_Hecht

EEN VERBAZING- WEKKENDE ONTDEKKING Tekst: Hans van Vinkeveen — Fotografie: Appie Derks "Ik was blij verrast over de uitkomst", vertelt coördinerend onderzoeker Estelle Claire Nijssen nog een beetje nagenietend. En met haar het hele onderzoeksteam. Daarmee deed de studie AMACING, meer gehoopt dan direct verwacht, haar naam eer aan. De uitkomst was dan ook opzienbarend. Het toedienen van een vochtinfuus aan risicopatiënten bij behandelingen waarbij een contrastmiddel wordt gebruikt, een vaste procedure bijvoorbeeld bij scans, blijkt bijna nooit nodig. De impact voor de klinische praktijk is enorm. Patiënten wordt een onnodige behandeling bespaard. Voor het ziekenhuis betekent het een aanzienlijke kostenbesparing. En er volgden uit AMACING nog meer verrassingen. De studie is inmiddels door drie medische vakverenigingen voorgedragen voor de FMS Wetenschaps- en Innovatieprijs. S T E R K S T A A L T J E M A A S T R I C H T 3 3 Een CT-scan waarbij een jodiumhoudend contrastmiddel wordt toegediend, is zo gemaakt. Behalve dan voor patiënten met een verminderde nierfunctie. Zij kregen namelijk - voor en na het onderzoek - via een infuus een tot twee liter vocht toegediend (hydratie), waarvoor zij één tot twee dagen werden opgenomen. Dit was de standaardbehandeling volgens geldende richtlijnen voor gebruik van contrastmiddelen. Het doel hiervan was mogelijke nierproblemen te voorkomen. Onderzoeker Estelle Claire Nijssen: "Eigenlijk was het een rare situatie. Er bestond geen wetenschappelijke basis voor hydratie. Niemand had gekeken wat er zonder vochttoediening zou gebeuren, hoeveel nierfunctiedaling er zou optreden, en of hydratie dit zou voorkomen? Verder is die hydratie zelf niet zonder risico." Gigantische klus Aanleiding genoeg om deze richtlijn te toetsen in de AMACING studie (A MAastricht Contrast-Induced Nephropathy Guideline study). Een multidisciplinair onderzoek, waarbij meerdere afdelingen, zoals Interne Geneeskunde, Cardiologie en Radiologie, geïnitieerd door de afdeling Beeldvorming van het Maastricht UMC+, samenwerken. Dit verliep volgens Estelle soepel. In de kern was de opzet dan ook eenvoudig. Eén helft van de 660 deelnemende risicopatiënten kreeg wel, de andere helft geen hydratie. Wel bleek de logistiek een gigantische klus, verzucht Estelle. "In de studie zaten alle planbare onderzoeken met een contrastmiddel (CT-scans, hartkatheterisaties, dotterbehandelingen), dus het hele ziekenhuis was erbij betrokken. Ook was het bewust maken van de organisatie een


UMC017_WEB_Hecht
To see the actual publication please follow the link above